The Countryside of Chithurst

Reflections of Buddhist monastic life in England

ขอเวลานอกให้กับชีวิต

Posted by phrajew บน สิงหาคม 6, 2006

 

 

ใคร ๆ มักจะพูดกันว่าการบวชหรือการปฏิบัติธรรมเป็นการหนีปัญหา  คำพูดอย่างนี้เชื่อได้ว่ามาจากคนที่ไม่เคยปฏิบัติธรรมและไม่เคยเผชิญหน้ากับจิตใจของตนเอง  ทำให้มองว่าการหลีกเร้นไปจากชีวิตปกติเท่ากับเป็นการหลีกหนี แถมการปฏิบัติธรรมส่วนใหญ่ยังอยู่ในสถานที่อันสงบร่มรื่นเสียด้วย  อย่างนี้เข้าข่ายหนีไปสบายชัด ๆ  

เป็นเรื่องน่าแปลกว่าคำพูดของคนที่ไม่มีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องที่พูดเลยเช่นนี้ กลับกลายเป็นมาตรวัดที่คนจำนวนมากเชื่อถือกัน  เพราะโดยปกติแล้ว เรามักจะเชื่อถือใครก็ต่อเมื่อคนนั้นเป็น ผู้เชี่ยวชาญ อย่างแท้จริงเท่านั้น  มีใครบ้างไหมที่ยอมเชื่อถือหมอที่ไม่เคยลงมือผ่าตัดมาก่อน แต่เคยได้ยินเขาพูดกันเกี่ยวกับการผ่าตัดหรือคิดไปว่าการผ่าตัดเขาทำกันอย่างนั้น  คำตอบเรื่องนี้ย่อมชัดเจนว่าไม่  แต่เป็นเรื่องปกติที่ปุถุชนมักจะไม่ใช้มาตรฐานเดียวกันกับทุก ๆ เรื่องที่คิด เพราะเรามีแนวโน้มที่จะลำเอียงไปตามความรักความชัง หรือตามความเชื่อที่มีอยู่ก่อนหน้านั้น

 

คำถามที่คนไม่ค่อยจะถามกันคือ การหลีกหนีที่ว่านั้นส่งผลดีกับการแก้ไขปัญหาหรือไม่  ทั้ง ๆ ที่คำถามนี้น่าจะสำคัญที่สุด   

 

คนที่เคยเผชิญหน้ากับตัวเองในระหว่างการอยู่ลำพังย่อมรู้ดีว่า เราไม่มีทางที่จะหลีกเลี่ยงสิ่งใดไปได้พ้น  เพราะถึงแม้จะโบยบินไปไกลสุดหล้า ความรู้สึกนึกคิดที่อยู่ในใจก็ยังติดตามไปจนได้  ในหลาย ๆ กรณี การอยู่ตามลำพังกลับยิ่งทำให้ปัญหาที่ครุกรุ่นอยู่ในใจนั้นทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น จนรู้สึกได้ว่าปัญหานั้นใหญ่โตกว่าที่คิด

 

เวลานักมวยที่ขึ้นชกอยู่กลางเวทีเกิดอาการ เมาหมัด  คนที่เชียร์อยู่คงช่วยกัน ลุ้นให้ถึงเวลาพักยกโดยเร็ว  เช่นเดียวกับนักกีฬาประเภทอื่น ๆ ที่ขอเวลานอกเพื่อตั้งสติและรวบรวมความมุ่งมั่นอีกครั้ง  ถึงแม้ว่าการแพ้ชนะกันในการกีฬาจะขึ้นอยู่กับฝีมือของนักกีฬาเป็นสำคัญ  แต่ก็เป็นที่รู้กันดีว่าในการแข่งขันระดับโลกนั้น บางทีการแพ้ชนะก็ขึ้นอยู่กับเทคนิคในการ ขอเวลานอกนี้เอง  ยังไม่ต้องพูดถึงว่าสำหรับกีฬาบางชนิดนั้นจะแพ้หรือชนะขึ้นอยู่กับ ใจล้วน ๆเสียด้วยซ้ำ 

ด้วยท่าทีที่ถูกต้องต่อการปฏิบัติธรรม  เราคงเห็นได้ว่า การขอเวลานอกให้ชีวิตเป็นเรื่องจำเป็นต่อการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า  และแม้จะยังแก้ไขไม่ได้ ก็ไม่ใช่ความผิดพลาดของเวลานอก แต่เป็นการบอกให้รู้ว่าเรายังคงต้องฝึกปรือฝีมือกันต่อไปเท่านั้น 

 

ในระหว่างการดำเนินชีวิต  เราก็ยังต้องมีการแข่งขันครั้งต่อ ๆ ไปอย่างแน่นอน  คนที่รู้จักตัวเองมากพอและมีศิลปะในการใช้ชีวิตย่อมจะเตรียมตัวเองให้พร้อมต่อเหตุการณ์ในอนาคต  และไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร  เราก็ยังสามารถเรียนรู้จากความสำเร็จหรือความล้มเหลวนั้นได้เสมอ ไม่ว่าจะได้หรือเสีย แพ้หรือชนะ ล้วนแต่เป็นกำไรของชีวิตได้ทั้งสิ้น 

หวังว่าข้อเขียนชิ้นนี้จะเป็นกำลังใจให้กับคนที่กำลังลงมือปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวันทุก ๆ คน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: