The Countryside of Chithurst

Reflections of Buddhist monastic life in England

เจ้าตากระจ่าง

Posted by phrajew บน กันยายน 4, 2006

 

ปีนี้ฟ้าฝนที่อังกฤษเป็นใจ พืชพันธุ์ต่าง ๆ จึงงอกงามเป็นพิเศษ  ว่ากันว่าเป็นปีที่มีลูกเบอร์รี่ออกมากที่สุดในรอบหลายปี  ต้นแอปเปิลเก่าแก่สามสี่ต้นที่ขึ้นอยู่ในสวนของวัดพลอยออกลูกแดงอร่ามไปทั้งต้น  มองดูไกล ๆ เหมือนดอกไม้สีแดง  เมื่อหลายวันก่อน ผ้าขาวและโยมที่อยู่วัดพากันเก็บได้หลายกระบุง

 

ลูกแอปเปิลสีแดงและสีเขียวสดวางเรียงอยู่ในรถเข็นข้างโรงเก็บฟืน  กลิ่นอันหอมฟุ้งคงยั่วยวนใจให้เจ้านกโรบินตัวน้อยแวะลงมากระโดดหย็องแหย็งอยู่ใกล้ ๆ  มันคงหวังว่าจะมีตัวหนอนอันโอชะอยู่ในลูกแอปเปิลเหล่านั้นบ้าง

 

โรบิน (Robin, Erithacus rubecula) เป็นนกประจำถิ่นที่พบเห็นได้ไม่ยากนักในอังกฤษ และเป็นนกตัวโปรดของเด็ก ๆ หลายคน  เมื่อเทียบกับนกชนิดอื่น เจ้าโรบินดูจะคุ้นเชื่องและไม่กลัวมนุษย์เอาเสียเลย  ยิ่งในช่วงฤดูหนาว มันพร้อมที่จะบินเข้ามาทางหน้าต่างเพื่อขออาหารอยู่ทุกเวลา  ในยามที่เดินเข้าไปในสวน เจ้าโรบินก็บินเข้ามาวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ  

ขนาดของนกโรบินใกล้เคียงกับนกกระจอกในเมืองไทย  แต่เมื่อทำท่าพองขนเวลาอาบแดด ทำให้ดูอวบอ้วนกว่าที่เป็นจริง  ขนใต้คอสีส้มอิฐนั้นดูจะเป็นจุดเด่นที่ทำให้ต่างไปจากนกตัวอื่น ๆ   ลักษณะภายนอกที่ไม่ต่างกัน ทำให้เราแยกไม่ออกว่านกที่เห็นเป็นตัวผู้หรือตัวเมีย  นักสิทธิสตรีทั้งหลายคงไม่ตั้งข้อรังเกียจเมื่อสรรพนามที่ใช้กล่าวถึงนกโรบินมักจะเป็น he หรือ him แทบทั้งหมด

 

อาหารหลักของนกโรบินคือแมลงและแมงมุม จึงไม่น่าแปลกใจที่จะเห็นมันมาปวนเปี้ยนอยู่แถวโรงเก็บฟืนที่มีหยากไย่เกาะอยู่  หลวงตารูปหนึ่งเล่าให้ฟังว่า เคยเห็นเจ้าโรบินแอบบินเข้าไปจิกใยแมงมุมที่ว่างเปล่า พอเจ้าแมงมุมหลงกลเดินออกมาเพราะนึกว่ามีเหยื่อมาติดใย ก็กลายเป็นอาหารอันโอชะของเจ้าโรบินไปโดยปริยาย  ธรรมชาติดูจะมีวงจรของการเป็นผู้ล่าและผู้ถูกล่าวนเวียนกันไปเสมอ

 

คนเรามักจะตัดสินอะไรโดยอาศัยแง่มุมของตัวเองเป็นหลัก  ในกรณีนี้ถ้าเราเข้าข้างนกโรบิน ความตายของแมงมุมก็เป็นเรื่องชอบธรรม  แต่ถ้ามองจากมุมของผู้ถูกล่า เรื่องนี้อาจกลายเป็นแผนฆาตกรรมอันแสนเจ้าเล่ห์ไป  ความยุติธรรมจึงกลายเป็นเรื่องของมุมมองซึ่งต้องระมัดระวัง  ความรู้สึกเมตตาแบบไม่ยอมรับความเป็นไปตามธรรมชาตินี้ เคยทำให้พระหลายรูปพยายามไล่ตีงูเพื่อให้มันคายเจ้าเขียดน้อยที่กำลังร้องขอชีวิตอยู่ในปากงูมาแล้ว 

 

เวลารู้สึกสงสารหรือเห็นใจใคร เราจึงต้องพิจารณาอคติของเราควบคู่กันไปเสมอ เพื่อให้แน่ใจว่าเราไม่ได้รู้สึกเช่นนั้นจากความลำเอียงเพราะรัก เกลียด หรือกลัว มิฉะนั้น เมตตาของเราอาจกลายเป็นเมตตาของอวิชชา ไม่ได้ใช้ปัญญาเข้ามาไตร่ตรองอย่างถ่องแท้  ทำให้เรามักจะเผลอเมตตากับคนใกล้ชิดหรือคนที่รักมากกว่าคนอื่น ๆ ที่สมควรได้รับความเมตตาไม่แตกต่างกัน    

หลายปีก่อน มีเจ้านกโรบินตัวหนึ่งอาศัยอยู่ใกล้กุฏิพระ  ท่านมักจะแบ่งอาหารให้มันอยู่เสมอ ทำให้นกตัวนี้เชื่องมากจนกระทั่งบินเข้ามาเกาะบนโต๊ะ  ดวงตากลมโตที่เป็นประกายวาววามทำให้มีคนเรียกนกโรบินตัวนี้ว่า เจ้าตากระจ่าง’ (bright eyes)  ครั้งหนึ่งเจ้าของกุฏิไม่อยู่หลายวัน เลยวานให้เพื่อนช่วยเอาอาหารไปให้นกด้วย  พอเจ้าตากระจ่างเห็นคนเดินมายังกุฏิที่ปิดไว้เท่านั้น  มันก็โผบินเข้ามาเกาะที่เท้าและคงอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งพระท่านนั้นเดินไปเปิดประตูกุฏิ  จากนั้นก็โผขึ้นไปยืนบนโต๊ะ พลางทำท่าทำทางราวกับเป็นเจ้าของกุฏิเสียเอง

 

เจ้าตากระจ่างอาศัยอยู่แถวนั้นจนกระทั่งเริ่มมีอายุมากขึ้น  มันก็ถูกไล่ที่จากเจ้านกตัวใหม่ที่อายุน้อยกว่าและแข็งแรงกว่า  ล่าสุดมีคนเห็นเจ้าตากระจ่างย้ายไปอยู่ในสวนอีกแห่งหนึ่ง  แต่ไม่ว่าจะหายไปอยู่แห่งหนใด  ความคุ้นเชื่องของเจ้าตากระจ่างก็จะเป็นตำนานให้พระที่นี่ได้กล่าวขานกันไปอีกนานแสนนาน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: