The Countryside of Chithurst

Reflections of Buddhist monastic life in England

ท่องไปในเนื้อนาบุญ

Posted by phrajew บน ตุลาคม 20, 2006

 

หนึ่งเดือนหลังจากออกพรรษาเป็นเวลาของการทอดกฐิน  ในขณะที่ชาวพุทธจำนวนมากรู้สึกเบิกบานใจที่ได้ทำบุญครั้งใหญ่  ช่วงเวลานี้ถือเป็นเทศกาลแห่งการท่องเที่ยวสำหรับพระวัดป่าด้วยเช่นกัน  เนื่องจากในภาคอีสานมีวัดสาขาจำนวนถึงร้อยกว่าแห่ง  เวลาฉลองกฐินตามธรรมเนียมวัดป่าด้วยการสวดมนต์ทำวัตรเย็นแล้วฟังเทศน์ตลอดทั้งคืนจึงต้องอาศัยพระเป็นจำนวนมาก  ครูบาอาจารย์ที่เป็นเจ้าอาวาสในแต่ละวัดต่างได้รับนิมนต์กันนับไม่ถ้วน

 

สมัยที่เป็นพระบวชใหม่ เคยมีหน้าที่ติดตามรับใช้ครูบาอาจารย์ จึงพลอยได้มีโอกาสเห็นสำนักสาขาในที่ต่าง ๆ ไปด้วย  ประสบการณ์ที่ได้รับนั้นเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในเวลาต่อมา  เพราะไม่เพียงแต่จะได้เห็นธรรมเนียมปฏิบัติเวลาที่พระไปอยู่รวมกันจำนวนมากเท่านั้น  ยังได้สังเกตความแตกต่างของสถานที่แต่ละแห่งด้วยว่ามีความเหมาะสมต่อการปฏิบัติภาวนาอย่างไร  ทั้งในแง่สิ่งปลูกสร้างและสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติ

 

สิ่งหนึ่งที่ได้เรียนรู้จากประสบการณ์เหล่านี้คือ วัดป่าจำนวนมากตั้งอยู่ในป่าอันร่มรื่นสมชื่อ อีกทั้งหลายแห่งมีจุดชมวิวที่งดงามไม่แพ้สถานที่ท่องเที่ยวเลย  เคล็ดลับของการมองหาจุดชมวิวดังว่านี้อยู่ที่การสังเกตสามเณรน้อยทั้งหลาย  ถ้าเห็นว่าบรรดาสามเณรพากันเฮโลไปในทิศทางใด  เมื่อเดินตามไปแล้วมักจะไม่ผิดหวังทุกที

 

เมื่อมาอยู่อังกฤษ มีวัดสาขาอยู่สี่แห่งซึ่งมักจะมีวันทอดกฐินไม่ตรงกัน  ทำให้มีโอกาสเดินทางระยะไกลเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่มาอยู่ที่นี่เป็นเวลากว่าห้าเดือนแล้ว 

 

งานทอดกฐินครั้งแรกของปีนี้ต้องเดินทางขึ้นเหนือ  วัดที่ไปมีชื่อว่า รัตนคีรีหรือเรียกกันสั้น ๆ ตามชื่อหมู่บ้านที่วัดตั้งอยู่ว่า ฮาร์นัม  วัดนี้ตั้งอยู่บนเนินเขาสูงในเขตนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเมืองนิวคาสเซิ่ลนัก  นักเรียนไทยที่อยู่ในมหาวิทยาลัยใกล้เคียงจึงมาร่วมงานกันอย่างคึกคัก

 

หากดูแต่ภายนอก อาจไม่รู้สึกว่ากำลังเดินทางเข้าวัด  เพราะอาคารที่เห็นดูไม่ต่างจากโรงนาแบบอังกฤษที่พบเห็นตามสองข้างทาง  แต่เมื่อก้าวผ่านกำแพงที่ก่อด้วยหินเข้าไป  จะพบว่าภายในอาคารเป็นศาลาธรรมขนาดใหญ่ที่ตกแต่งไว้งดงาม  ภาพฝาผนังด้านหลังเป็นสวดลายแบบประเพณีไทย  องค์พระประธานสีเขียวเข้มตั้งอยู่หน้าพุ่มไม้ใหญ่ ประกอบกับหน้าต่างกระจกบานกว้างรายรอบที่มองออกไปเห็นสวนที่จัดไว้ทั้งสองข้าง ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังอยู่ท่ามกลางธรรมชาติมากกว่าอยู่ภายในตึก

 

เมื่อเดินลงไปตามเนิน ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ทอดยาวไปสุดสายตา  ตรงขอบฟ้า เห็นตึกในเมืองนิวคาสเซิ่ลเรียงรายอยู่ไกลลิบ  สองข้างทางเดินเป็นกำแพงหินที่ก่อล้อมทุ่งหญ้าสำหรับเลี้ยงแกะ และบนสนามหญ้าเขียวขจีนั้นมีฝูงแกะยืนเล็มหญ้าอยู่เงียบ ๆ หลายตัว   

 

เขตชนบททางตอนเหนือของอังกฤษนั้นช่างงดงามและเรียบง่าย ชวนให้เกิดความสงบใจเหลือเกิน  ไม่น่าแปลกใจที่บริเวณฟาร์มเก่าแห่งนี้ได้รับเลือกให้สร้างเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม  เพราะสภาพแวดล้อมภายนอกเป็นปัจจัยสำคัญที่เอื้ออำนวยต่อการภาวนาทางจิตใจ  ถ้าอยู่ในบรรยากาศอันเงียบสงบตามธรรมชาติ การปล่อยวางความวุ่นวายในจิตใจเพื่อให้เป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติก็ทำได้ง่ายกว่าการอยู่ท่ามกลางผู้คนอันวุ่นวาย

 

การรู้จักเลือกสถานที่อันสมควรแก่การเป็นอยู่ภายในจิตใจของตนเองจึงเป็นมงคลสูงสุดประการหนึ่งในทางพุทธศาสนา  

หวังว่าคราวหน้าจะมีโอกาสเล่าถึงเรื่องอื่น ๆ ที่ได้ไปเห็นมา

มีการตอบกลับหนึ่งครั้ง to “ท่องไปในเนื้อนาบุญ”

  1. soilmatter said

    นมัสการนะครับ
    มีใครพอจะทราบไหมครับว่าพระจิ๋วหายไปไหน อยากอ่านแล้วครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: