The Countryside of Chithurst

Reflections of Buddhist monastic life in England

ความรื่นเริงยามคริสต์สมภพ

Posted by phrajew บน ธันวาคม 22, 2006

ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลาย คริสต์มาสเป็นเทศกาลที่ค่อนข้างคุ้นเคย  เพราะบังเอิญว่าเรียนอยู่ในโรงเรียนที่ก่อตั้งโดยคณะมิชชันนารีอเมริกันเพรสไบทีเรียนในเชียงใหม่  นอกจากจะมีวันหยุดยาวไปจนถึงปีใหม่แล้ว ยังมีการฉลองด้วยการจัดงานเลี้ยงภายในห้องและประกวดการตกแต่งห้องให้อยู่ในเหตุการณ์ยามคริสต์สมภพ (nativity)อีกด้วย

 

ครั้นเวลากลางคืน จะมีงานราตรีเพลินเพลง (Music night) ซึ่งนักเรียนในกลุ่มหรือชมรมต่าง ๆ จะมีกิจกรรมการแสดงที่เกี่ยวข้องกับเพลง  จำได้ว่าครั้งหนึ่งเคยร่วมอยู่ในวงนักร้องประสานเสียง  ด้วยความที่ร้องได้ดีมาก จึงได้รับเลือกจากครูที่เป็นผู้ควบคุมวงให้ยืนอยู่แถวหลังสุด พร้อมกับได้รับคำอนุญาตเป็นพิเศษว่า ไม่ต้องร้องดังก็ได้  เรื่องนี้ยังคงเป็นประสบการณ์ที่ภูมิอกภูมิใจมาจนกระทั่งทุกวันนี้

 

สมัยนั้นที่โรงเรียนมีระบบสหศึกษาเฉพาะชั้นมัธยมปลาย นอกจากนั้นเป็นนักเรียนชายล้วนตั้งแต่ชั้นประถมเป็นต้นมา  คนที่ได้รับเลือกให้เป็นนักร้องนำจึงเป็นเด็กชั้นประถมที่มีน้ำเสียงกังวานสดใส  ตอนนั้นแม้จะยังไม่เคยฟังเพลงมากมายนัก แต่ก็รับรู้ได้ว่าไพเราะจับใจ

 

เชียงใหม่เมื่อยี่สิบปีที่แล้วยังเป็นเมืองเล็กที่เต็มเปี่ยมไปด้วยน้ำใจและมิตรภาพ  ผู้คนไม่ต้องเร่งรีบกับการฝ่าการจราจรที่ติดขัดอย่างทุกวันนี้  เวลาเด็กนักเรียนจะข้ามถนน แค่ก้าวเท้าลงไปในถนนเพียงหนึ่งก้าวเท่านั้น  รถที่แล่นมาก็จอดให้ข้ามแทบจะทันที  ภาพเหล่านี้ไม่ค่อยปรากฏให้เห็นอีกต่อไปแล้ว

 

แม้เชียงใหม่ขณะนั้นจะยังเป็นเมืองเล็ก แต่หากในแง่วัฒนธรรมแล้วกลับมีสีสันที่หลากหลายไม่แพ้เมืองใหญ่  สมัยเรียนได้ดูนิทรรรศการศิลปะหลายงานที่จัดเฉพาะในกรุงเทพฯ และเชียงใหม่  เด็ก ๆ ที่โรงเรียนคุ้นเคยกับนักดนตรี และคณะประสานเสียงชั้นเยี่ยมจากมหาวิทยาลัยพายัพที่ตั้งอยู่ข้าง ๆ  ได้มีโอกาสฟังเพลงบรอดเวย์จากการขับร้องของมิสซิสโจนส์ซึ่งเป็นนักแสดงมืออาชีพมาก่อน  และบางคราวศิษย์เก่าที่เป็นนักเปียโนกลับมาจากต่างประเทศก็เนรมิตเปียโนหลังเก่าภายในโบสถ์ให้กลายเป็นเสียงสวรรค์ที่กระหึ่มไปทั้งห้องอย่างชนิดที่ไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นเปียโนหลังเดียวกันที่ทำเสียงก๊องแก๊งอยู่ทุกวัน

 

ประสบการณ์ในโรงเรียนคริสต์ทำให้รับรู้ว่า ความรื่นเริงและความชื่นชมยินดีเป็นบรรยากาศหลักของคริสต์มาส  แม้ว่าการเฉลิมฉลองด้วยงานเลี้ยง การให้ของขวัญ การตกแต่งต้นคริสต์มาส จะดูน่าตื่นเต้นสนุกสนาน แต่จะมีอะไรที่ดีไปกว่าการชื่นชมยินดีต่อการมีอยู่ของชีวิตอีกเล่า

 

ชีวิตของเรามีทั้งอดีตที่เป็นความทรงจำแสนสุข และเป็นบทเรียนล้ำค่าของการเอาชนะความทุกข์ภายในใจ  มีทั้งอนาคตซึ่งรอเวลาที่จะเป็นทั้งความทรงจำและบทเรียนดังกล่าวนั้น  และที่สำคัญเรามี ปัจจุบันขณะ ที่จะสร้างความพึงพอใจให้กับชีวิตของตนเอง

 

หากไม่อาจเป็นสุขได้ในปัจจุบันแล้ว  อนาคตข้างหน้าเป็นสิ่งที่ยากจะพึงหวัง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: